Priming Uygulamalarının Farklı Gelişim Dönemlerindeki Patlıcan Tohumlarının Canlılık ve Kalitesi Üzerine Etkisi

Bu araştırmada, Kemer 27 patlıcan çeşidine ait tohumların hidropriming (HP), osmopriming (OP) ve termopriming (TP) uygulamalarının tohum kalitesi üzerine etkileri araştırılmıştır. Kemer 27 (K) çeşidinin farklı olgunluk seviyelerinde hasat edilen (çiçeklenmeden sonraki 50,55,60,70,80 ve 90. gün) tohumları 35 ve 150C’de 8 saat (4:4 sa/karanlık-aydınlık koşulda) süre boyunca, %10’luk PEG-6000 ile OP, 35 ve 15 0C’de 8 saat (4:4 sa/karanlık-aydınlık koşulda) sürede saf su ile HP ve 50°C’de 2 farklı sürede (15 ve 30 dakika) su banyosunda TP işlemleri uygulanmıştır. Tüm kontrol ve uygulama gruplarında tohum nem miktarlarındaki değişim belirlenmiştir. Denemeler sonucunda, patlıcan tohumlarının priming uygulamaları ile canlılık (ortalama çimlenme oranı ve süresi, kök-sürgün uzunlukları, nem değişimleri) kriterleri değerlendirilmiştir. Genel olarak incelenen parametrelere göre priming olumlu etkisi tohumların olgunluğu ile ilişkili bulunmuştur. Yapılan Duncan testi sonuçlarına göre toplam ve normal çimlenme oranları (%) ile nem miktarları (%) açısından hasat zamanı, priming ve interkasiyonları arasındaki farklılığın istatistiki olarak değişken düzeylerde önemli (p≤0.05, 0.01) olduğu belirlenmiştir. Kök ve sürgün uzunlukları (mm) bakımından ise hasat zamanları arasındaki farklılık istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p<0.01). Bu çalışma ile patlıcan tohumlarında kullanılan özellikle TP uygulaması diğer priming metotlarına göre çimlenme performansı üzerine daha etkili olmuştur. Kimyasal madde olmadan yapılan bu teknik girdi masraflarını da azalttığı için özellikle organik üretimde kullanılacak tohumlar için alternatif bir uygulama olarak önerilebilir.
Uğursal DEMİR

Uluslararası Doğu Anadolu Fen Mühendislik ve Tasarım Dergisi
,
Yıl 2020
Cilt 2
Sayı 2

Dergi adı:Uluslararası Doğu Anadolu Fen Mühendislik ve Tasarım Dergisi

Author: admin

Bir cevap yazın