Islah Amaçlı Yetiştirici Birlikleri ile Üyeleri Arasındaki İlişkilerin Analizi: Sivas İli Örneği

Çiftçi
örgütlenmesi, bireysel çiftçilerin değişen pazar koşullarına uyum
sağlayabilmeleri için önemlidir. Küçük ve orta ölçekli çiftçiler varlıklarını
sürdürebilmek için örgütlenmelidir. Kalkınmakta olan ülkelerde örgütlenme
düzeyi istenilen seviyenin altındadır. Çalışma yetiştiricilerin sosyo-ekonomik
durumlarını, problemlerini, birlikleri ile olan ilişkilerini araştırmaktadır ve
Sivas ilinde örgütlü bulunan üç birliğini kapsamaktadır. Bunlar; Damızlık
Sığır, Damızlık Koyun Keçi ve Arı yetiştiricileri birlikleridir. 94 sığır
yetiştiricisi, 168 koyun ve keçi yetiştiricisi, 107 arı yetiştiricisi olmak
üzere toplam 369 anket yapılmıştır. Verilerin analizinde Ki-kare,
Kruskal-Wallis ve Mann-Whitney U testleri kullanılmıştır. Farklı birliklerin
üyelerinin gelir, pazarlama, genel kurullara katılım, eğitim ve bilgi
kaynakları ile üyelik aşamasında ikna edici faktörler açısından istatistiksel
olarak farklılaştığı tespit edilmiştir. Anketi yanıtlayanların %27,5’i
birliklerin görev ve sorumluluklarını bilmediklerini beyan etmişlerdir.
Kamunun, birliklerin ve çiftçilerin daha etkin çiftçi örgütlenmesi için
birlikte çalışmaları gerekmektedir. Birliklerin girdi temini, tarımsal yayım ve
pazarlama konularında daha çok çalışmalıdır. Tüm aktiviteleri üyelerin uygun
olduğu zamanlarda, günlük ve mevsimsel tarım takvimine göre düzenlemelidirler.